• امروز : دوشنبه - ۱۱ مهر - ۱۴۰۱
  • برابر با : 8 - ربيع أول - 1444
  • برابر با : Monday - 3 October - 2022
7

فیروزکوه یار ویاور میل اُمام

  • کد خبر : 16850
  • ۰۵ اسفند ۱۳۹۳ - ۲۱:۴۹
فیروزکوه یار ویاور میل اُمام

بر روی یکی از مرتفع ترین کوه های ارتفاعات دیلمان واملش وبر بالای روستای موسی کلایه و به فاصله حدوداً ۴۰ کیلومتری جنوب دیلمان بقعه ای وجود دارد، که اسرار زیادی در مورد آن ناگفته ماندهافسانه های چندی درباره آن پرداخته شده است.   صبح رانکوه:  بررسی این بقعه و محوطه ی اطراف آن نیازمند […]

بر روی یکی از مرتفع ترین کوه های ارتفاعات دیلمان واملش وبر بالای روستای موسی کلایه و به فاصله حدوداً ۴۰ کیلومتری جنوب دیلمان بقعه ای وجود دارد، که اسرار زیادی در مورد آن ناگفته ماندهافسانه های چندی درباره آن پرداخته شده است.

 
صبح رانکوه:  بررسی این بقعه و محوطه ی اطراف آن نیازمند مطالعه ای دقیق و همه جانبه خواهد بود.این بقعه در ارتفاع ۲۳۰۰ متری از سطح آب های آزاد واقع شده است.
فیروزکوه امروزه از توابع روستای زنش قلمداد می شود راه دسترسی به این بنای تاریخی از دیلمان آغازو از کنار روستای گولک و کارخانه سیمان گذشته و با عبور از پل آهنی بر روی رودخانه چاکرود و روستاهای بنه زمین ، وسمه جان ، یرشلمان ، جاران و زنش می گذرد.

image-bb25e1d483d60e4ed66ee4a7ca54bffadc0fc5451fa676cd7b82b33495ac3f98-V

از متعلقات بقعه و اطراف آن دو چاه آب است آب گوارا و بسیار سردی دارند. در کنار چاه ها سفال های بسیاری با ضخامت بیش از ۲ الی ۳ سانتی متر بر زمین ریخته است. در اطراف بقعه فیروزکوه چند درخت بلوط دیده می شود که بزرگترین آنها عمری بیش از ۲۰۰ سال دارند.
درباره ی این بقعه در کتب پیشین تاریخی مطالبی جسته و گریخته میتوان یافت.
هـ . ل . رابینو در کتاب خود این محل را در حوزه رانکوه قرار داده چنین نگاشته است :
«… در انتهای جنوب شرقی دشت دیلمان قله مهمی است و این قله از تمام نقاط این ناحیه دیده می شود. در اینجا محلی به نام تخت سلیمان وجود دارد ولی شایان آن همه اهمیتی نیست که م . ج . دومرگان (ژاک دمرگان) در نقشه ای برای آن قایل گردیده است.

در قله فیروزکوه امامزاده کوچکی با سنگ که روی آن با سفال پوشیده شده وجود دارد. این امامزاده دارای قبری است که روی آن صندوقی چوبی قرار داده اند. بعضی از سنگهای این بنا نشان می دهد که باید یکی از قلعه های اسمعیلیه به دست آمده باشد. دو چاه آب گوارا در فاصله ۱۰۰ متری مقبره وجود دارد. لبه این چاه ها از سفال پخته است و یکی از آنها دارای لوحه ای است که دارای تاریخ ۹۰۹ هجری (۱۵۸۶ میلادی) می باشد و نام واقف آن درویش علی بن جلال الدین می باشد.» (رابینو ، هـ . ل – ص ۴۳۵)

image-dfda350af96399f2ae063c539235420efa04837588c8b3cb75fb25c55639e727-V

آنچه امروزه از اظهارات اهالی روستاهای اطراف میتوان دریافت بقعه فیروزکوه مدفن سه تن از امامزادگان به نام های کنعان ، عمران و برهان است.
دکتر ستوده در کتاب از آستارا تا استر آباد در مورد این بقعه می نویسد :
«دو چاه آب گوارا در صد متری بقعه است. هر دو چاه دو دهانه سفالین دارند که در حدود ۷۰ سانتی متر از کف زمین بلندترند ودارای نوشته بودند.» (ستوده ، منوچهر ج ۲ ، ص ۳۷۴)
وی نظر رابینو در تعلق سنگ های اطراف بقعه به بنایی مربوط به دوره اسماعیلیان را رد کرده و آنها را رگه طبیعی می داند. دلیل او بر اثبات گفته ی خود عدم وجود
ذره ای ساروج و گچ بر روی سنگ های مزبور است. ستوده نظیر این سنگها را در کوهی به نام لرده سن در نزدیکی روستای اُمام دیده است.

این بنا در طی سالهای ۱۳۸۳_۸۴ توسط هیات بررسی وشناسایی شهرستان سیاهکل به سرپرستی ولی جهانی وسید محمود موسوی بررسی ومعرفی شده است .شاید در بین پژوهشگران نظر “دمرگان “واهمییت دادن وی به این بنا جای تعمق بیشتری را داشته باشد .انباشتگی این حجم از سنگهای بازالتی قطعا بی دلیل نبوده وحتی با جرات بیشتری می توان بنای اولیه در این محل رابه دوران قبل از اسلام مربوط دانست .

image-25004e82cdd8593546ec9985e2011086ab3f2e4f1bfcba78ac83cbeeaf323977-V
این سنگها از ۸۰تا۱۲۰ سانتی متر طول داشته وقطر آنها حدودا”۳۵ الی ۴۰سانتیمتر است .که نمونه این سنگ قبور در گورستانهای ۳۲۵۰ساله یسن کشف شده است .در قسمب پشت بقعه وضعیت ریزش وپراکندگی سنگها به گونه ای است ،که عملا فروریختن دیوار را به ذهن متبادر می سازد .نگاهی به افسانه هاوروایاتی که از مردم روستاهای اطراف شنیده می شود نیز در بردارتده ی قسمتی از واقعیت است .این افسانه ها به درستی به ویرانی یک بنا اشاره می کند .

بقعه فیروزکوه دارای پلانی مستطیل شکل به ابعاد ۱۰ × ۵/۵ متر است . امروزه در کنار دیوارهای اصلی بقعه ، سنگهای فرو ریخته تراش خورده را چیده اند تا از نفوذ سرما و حیوانات وحشی به داخل بقعه جلوگیری کنند. درب ورودی بقعه در ضلع شرقی واقع شده است
سقف اتاق ها کوتاه بوده و درب ها نیز کوتاه ساخته شده اند تا به هنگام ورود به داخل بقعه با خم شدن زائرین احترام به امامزادگان رعایت گردد.
بام بنا امروزه پوشش شیروانی دارد و با حلب ساخته شده ولی در گذشته بام آن سفال پوش بوده است. دامنه بام چهار شیبی است .
با توجه به شواهد موجود قدمت این بقعه به دوره صفوی باز میگردد در دوره های بعد بارها مورد مرمت قرار گرفته است . بنای ویران شده ای که سنگهای آن در اطراف بقعه فعلی پراکنده قطعاً به دورانی قدیمی تر و به احتمال بسیار به دوران قبل از اسلامی تعلق دارد.

image-6a710a12fa9d71323f44d21bce34b9207d71f2ff8ab02c1007f3db8b08e55cb1-V

منبع: سایت دوستداران اومام

لینک کوتاه : https://rankoohnews.ir/?p=16850

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.