چای شما

گرامیداشت 16 آذر روز دانشجو و یاد و خاطره سه آذر اهورایی:

تاریخ انتشار : ۱۶ آذر ۱۳۹۳ در ۵:۴۷ ب.ظ , کد خبر:   13198
سه قطره خون یادو خاطره(احمد قندچی،مصطفی بزرگ نیا و آذر شریعت رضوی)

  دانشجویان یکی از نیروهای اجتماعی هستند که در تعامل و روابط متقابل با ساختار حاکمیت و قدرت دولتی نقشی موثر و حیاتی دارند یکی از مصادیق موضوع اصلی بررسی روابط متقابل میان قدرت دولتی و نیروهای اجتماعی یعنی جامعه شناسی سیاسی شناخته میشوند.

 

 

مجید وثوقی/صبح رانکوه: از درون این فعالیت و کنش ورزی است که پدیده جنبش دانشجویی بروز و ظهور میکند لذا در تحلیل جریانات دانشجویی ایران از دهه ۳۰ تا به امروز باید این مهم را در نظر داشت. جامعه ما که از دوران مشروطه در تحقق عدالت و آزادی تحولات بسیاری را به خود دیده است بخشی را در حیات و فعالیت جنبش جوان و آرمانخواه دانشجویی از دیدگان مضطرب و نگران خویش گذرانده است. فعالیتهای سیاسی دانشجویان در دوران رضا خان و در جریان گروه ۵۳ نفر که نهایتا با مرگ کاریزمای خویش تقی ارانی به فرجام رسید، دوران ملی شدن نفت و دکتر محمد مصدق، فعالیت های پرجوش در دوران خفقان بعد از کودتا که به ظهور گروههای سیاسی، چریکی،مسلحانه در سه گفتمان مذهبی، چپ و ملی، انجامید.

 و تا پیروزی انقلاب بهمن ۵۷ با شدت تمام ادامه داشت،فعالیت‌های سیاسی دانشجویان در بامداد انقلاب و دوران پرتنش و رادیکال اوایل دهه شصت که فضای تنازعات ایدیولوژیک و گفتمانی و فیزیکی در اون روزگار ایرانی حاکم بود و نهایتا فعالیت سیاسی و اجتماعی دانشجویان در دوران ۸ ساله اصلاحات فرازهای ماندگار حیات جنبش دانشجویی در ایران معاصر است.فعالیت و کنش ورزی دانشجویان در قبل از انقلاب بر محوریت مبارزه با استعمار بود که البته جریان ۱۶ آذر ۳۲ در تقابل همزمان با این دو پدیده بود اما از دهه ۳۰ به بعد و بعد از کودتای ۲۸ مرداد و حذف مصدق مسیر فعالیت سیاسی دانشجویان عمدتا بر محور استبداد و تحصیل عدالت و آزادی بود. جنبش دانشجویی اگر چه آرمانگرا بوده و در دهه های گوناگون از فقر تئوریک،ساختار منسجم تشکیلاتی، رادیکالیسم رنج بسیار برده است اما معطوف کردن شکل،ساختار و ماهیت جنبش دانشجویی به امور صرفا سیاسی ناصواب است و در حقیقت کتمان،نادیده گرفتن به ماهیت اصیل این جریان است. جنبش دانشجویی یک جنبش اجتماعی است که متاسفانه در جامعه ما به جهت عدم قوت دموکراتیک در ساختار قدرت و ضعف جامعه مدنی.

و فقدان بستر مناسب برای فعالیت انجمن های غیر دولتی جهت تحقق اهداف و برنامه های مردم و طبقات اجتماعی جهت توسعه، بدر بسیاری از دوره های به فعالیتهای صرف سیاسی فرو غلتیده که با هزینه های بسیار همراه بوده است. در دهه سی، چهل و پنجاه به جهت حاکم بودن گفتمان چپ در عرصه جهانی، جنبش دانشجویی ایران در در فضای تاثیر پذیری بسیار از گفتمان فوق حرکت میکرد اما این یک ضلع قضیه بود دو گفتمان دیگه مذهب و ملی گرایی بود که جنبش دانشجویی آرمانهای خویش را در این دو وجه نیز تعقیب می نمود اما در دوران اصلاحات فعالیت جنبش دانشجویی در قالب دفتر تحکیم با حرکت در مسیر هر سه گفتمان فوق اما با ادبیات جدید و اضافه نمودن دو پارادایم جامعه مدنی و حقوق بشر و نیز با ملاحظات مبانی و مولفه های پست مدرنیسم و جهانی شدن و نیز اندیشه چپ نو و مکتب فرانکورت ادامه داشته است خلاصه صراحتا باید گفت که جنبش دانشجویی در ابتدا یک جنبش اجتماعی است نه صرفا سیاسی،دوم آنکه فقط آرمانگرا نیست توسعه گرا هم می باشد و نیز میخواهد در سه ساحت فرهنگ، اقتصاد، سیاست فعالیت کند و لذا دغدغه دین ورزی، معرفت شناسی دینی نیز دارد.

و البته میخواهد از تساهل، مدارا و پلورالیسم دینی حمایت کند ضمن آنکه به همه گقتمانهای اصیل دینی در سنت احترام بگذارد این اشتباه خواهد بود اگر تصور کنیم جنبش دانشجویی فقط چپ است و یا جنبشی سکولار. نباید جنبش اجتماعی را در گفتمان و ضلع خاصی تعریف کرد زیرا یک جنبش اجتماعی است و ماهیت جنبش های اجتماعی نباید در یک بعد دینی،سیاسی و فکری ارایه شود بلکه حرکت جنبش دانشجویی بر مسیر مناسبات امروز سیاسی و اجتماعی است ضمن نگاه عمیق به تحولات مختلف سیاسی و اجتماعی ایران معاصر و لحاظ کردن تجارب بسیار امروز جریانات دانشجویی باید با زبان مدرن،نگاه تحلیلی، اجتناب از حرکات رادیکال، تقویت مبانی تئوریک و درک شرایط روز سیاسی ایران، در اعتلای منافع ملی، گسترش اخلاق، حقوق بشر کوشا باشند و ضمن احترام به دین و فرهنگ و احترام به مطالبات توده های مختلف جامعه، قانونمند و اخلاقی در تقویت نهادهای زیر ساخت دموکراتیک و جامعه مدنی با بهره گیری از ابزار مشارکت سیاسی قانونی و هدفمند در توسعه متوازن سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران با محوریت دموکراسی،استوار باشند. روز ما فرداست فردا روشن است(مجید وثوقی)

بنر-رانکوه-نیوز-ادامه-مطلب.

نظر دهید